در اسفند 1329 در منطقه دولاب تهران ، پسری متولد شد که چون تولدش با محرم همزمان بود ، نامش را اصغر گذاشتند .

اصغر بعد از گذراندن سال اول دبیرستان ، به خاطر فقر و تنگدستی خانواده درس را رها کرد و وراد بازار کار شد و در یک چاپخانه شروع به کار کرد . در جریان انقلاب ، چون در چاپخانه کار می کرد ، اقادام به چاپ اعلامیه های حضرت امام ( ره) نمود و با شکل گیری سازمان مجاهدین خلق ، با توجه به سیاست های این سازمان در این سالها ، به عضویت آن گروه در آمد تا اینکه توانست با مشقت فراوان از ایاران خارج شده و دوره های چریکی را در فلسطین طی کند . پس گذراندن دوره های رز چریکی به ایران آمد و زندگی مخفی خود را شروع نمود تا اینکه چند ماه بعد ، بالاخره توسط عوامل رژیم دستگیر و به کمیته شهربانی و سپس به زندان قصر منتقل شد .

او در دادگاه ابتدا به اعدام و پس از آن با یک درجه تخفیف به حبس ابد محکوم شد ولی بعدا این حکم به دوازده سال زندان تقلیل یافت تا اینکه در اواخر سال 56 پس از طی پنج سال و نیم حبس ، از زندان آزاد شد .

در همان زندان بود که به ماهیت پنهان سازمان مجاهدین خلق پی برد و راهش را جدا کرد . با پیروزی انقلاب ، انتظامات زندان قصر را تشکیل داد و در سال 59 وارد تشکیلات نو پای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد و از بنیانگذاران اصلی بخش اطلاعات سپاه گردید .

قبل از شروع جنگ و با آغاز غائله کردستان به غرب رفت . کسانی که اصغر ار می شناسند ، شاید بارزترین خصوصیت او را جسارت توام با بصیرت او بدانند .

خانم " مریم کاظم زاده" همسر شهید وصالی که همواره و از زمان آشنایی در کنار او بوده آخرین روزهای زندگی اصغر را چنین بیان میکند . ....

همان روزهای اول جنگ بود که خبر تجاوز عراق به خاک کشورمان را شنیدیم و طی صحبتی که با هم داشتیم ، قرار گذاشتیم که به کرمانشاه برویم . صبح به آنجا رسیدیم و به مقر سپاه رفتیم . بعد از مدتی چون خبر دادند که نیروهای عراقی وارد شهر سر پل ذهاب شده اند ، اصغر تصمیم گرفت با توجه به آشنایی ای که با آن منطقه داشت ، به آنجا برود . همان روزها بود که شهید شیرودی از هوا و شهید وصالی ، با نیروهای اندکی که در اختیار داشت از زمین نیروهای عراقی را مجبور کردند که به چندین کیلومتر خارج از شهر عقب نشینی کنند . او صبح به سر پل ذهاب رفت و من شب به آنجا رسیم.

فردای آن روز ، وضعیت به نحوی بود که مردم از شهر فرار می کردند و نیروهایی که باقی مانده بودند ، در همان خارج شهر مقاومت می نمودند . هیچ کس وقوع جنگ را تصور نمی نمود ولی تجهیزاتی که عراق به کار گرفته بود ، نشان از یک جنگ طولانی داشت و اگر رشادت های وصالی ها و همرزمانش نبود ، چه بسا عراقی ها خیلی راحت تر به مقاصد خودشان دست پیدا می کردند .....

محمد رضا مرادی از همرزمان اصغر تعریف می کرد که او یک تنه جای 15 نفر می دوید و از نقاط مختلف تیراندازی می کرد تا تعداد نیروها را در چشم دشمن زیاد نشان دهد . خلاصه فداکاری های بچه ها بود که دشمن مجبور به عقب نشینی از سر پل ذهاب کرد .

من شاهد بودم که بچه ها با قمقمه آب و بدون هیچ امکاناتی ، چند کیلومتری را که دشمن عقب نشینی کرده بود از شهر سر پل ذهاب دور می شدند و بعد از مدتی ، از شدت تشنگی به عقب بر می گشتند تا فقط دست و صورتی به آب بزنند و قمقمشان را پر کنند و مجددا به جلو بروند . نبود مهمات در آن مقطع هم حکایت مفصلی دارد . یادم هست که بچه ها تفنگ ژ-3  داشتند ، ولی وقتی جعبه های فشنگ به دستشان می رسید ، می دیدند تیر اسلحه " برنو " در آن است .

آنها در آن زمان فقط یک آرپی جی داشتند و به تعداد تانک های که عراق وارد منطقه می کرد یک رزمنده برای مقاومت داخل میدان می شد ، بی هیچ امکاناتی .....

این جریان ادامه داشت تا روز تاسوعای سال 1359 که تصمیم گرفته شد عملیاتی برای روز عاشورا تدارک دیده شود . قرار شد شهید وصالی هم با نیروهایش از پادگان ابوذر به گیلان غرب عزیمت کند . اصغر با توجه با اینکه نیروها با آن منطقه اشنایی کامل نداشتند مدام افرادی مثل " محسن چریک " را یاد می کرد . او به همراه " علی قربانی " که ایشان هم از فرماندهان زبده جنگ بودند و دوره های چریکی را در فلسطین دیده بودند و همچنین چند نفر از کردها که به منطقه آشنا بودند ، شبانه برای شناسایی ، عازم منطقه شدند .

روی تنگه حاجیان ، نزدیکی های ظهر عاشورا ، اصغر مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به عقب منتقل شد . یکی از ویژگی های شهید وصالی این بود که هیچ وت کسی را مجبور به کاری نمی کرد . برای همین آن شب که به شناسایی می رفت تعدادی از بچه ها که در خواب بودند را بیدار نکرد و آنها جا ماندند . فردا صبح که از خواب بیدار شدند ، فهمیدند اصغر به شناسایی رفته و شدیدا ناراحت شدند .....

شهادت اصغر مصادف بود با چهلمین روز شهادت برادرش اسماعیل . اسماعیل که روز عید قربان به دنیا آمده بود ف در ماه ذیحجه به شهادت رسید و در روز چهلم اسماعیل ( روز عاشورا ) اصغر که در ماه محرم متولد شده بود شهید شد . پیکر پاک شهید اصغر وصالی تهرانی فرد در قطعه 24 بهشت زهرای تهران در کنار برادرش و در میان یارانش ( گروه دستمال سرخ ها ) دفن شد . ....

در مصاحبه ای که با شهی انجام داده بودند چندین سوال پرسیده شد . ولی این سوال برای من جالب بود . برای همین تصمیم گرفتم آن را برای شما هم بیان کنم . از شهید پرسیده شد ...

لطفا قدری در مورد علت شکل گیری گروه " دستمال سرخ ها " برایمان بگویید ؟

علت این دستمالهای سرخی که ما به گردن می بستیم بیشتر آن رسالت خونینی است که در طول تاریخ نسل هابیل به گردن داشت . احساس یک رسالت و امتداد راه اینها را داشتیم . لذا به خاطر اینکه همیشه به ما یاد آوری شود که چنین رسالت خونینی را به دوش داریم ، دستمالهای سرخمان همیشه به گردنمان بود و اکثر بچه ها یی که این دستمالهای سرخ را به گردنشان می بستند یا شهید شده اند یا اینکه زخمی و معلول و این واقعا مایه افتخار است که برادرانمان به این حد از رشد و بلوغ دینی و مکتبی رسیده باشند که امتداد راه هابیل های تاریخ را به گرده گرفته باشند و سرخی خونشان را به عنوان سمبل  ( دستما سرخ ) به گردن ببندند .

  RSS