همانطور که در چند ساله شنیده اید ، اردوهایی در طول سال و در اوجش از اواسط اسفند تا اواسط فروردین ماه در مناطق عملیاتی برگزار می شود که بسیار تاثیر گذار بوده و این جای خوشحالی و شکر از ایزد منان دارد . اما در این میان باید به نکاتی اشاره کرد که به نظر بنده خالی از لطف نیست .

آنچه که در ایران بسیار کم مرسوم بوده ولی ما که وظیفه ارشادی داریم و مبلق نام و یاد و افکار شهدا هستیم باید از این موضوع تبعیت کنیم و آن هم قبول آسیب شناسی فعالیتهایی که در دست اقدام داریم است .

بحثی که در ادامه قصد بررسی آن را دارم همین موضوع است . در این میان و برای شروع به بیان نقاط قوت و احیانا ضعف این اردوها اشاره کرده و بعد به بیان چند نکته به عنوان طرح هایی نو برای اجرا در این اردوها بیان می شود .

1-         صرف رفتن به مناطق جنگی ، به خودی خود بسیار خوب بوده و می تواند زیمنه رشد معنوی را برای بازدید کنندگان فراهم آورد .

2-         حضور راویانی در مناطق برای بیان خاطرات که این کار هم به خودی خود بسیار خوب و تاثیر گذار است .

3-         وجود یادمان شهدای گمنام که زیارتگاه عشاق شده و بسیار تاثیر گذار و تامل برانگیز است که چه طور می شود کسی این گونه جان فشانی کند و حتی دوست نداشته باشد که پدر و مادرش از مزارش هم مطلع نباشند و ... که در ادامه توضیح داده خواهد شد .

4-         طراحی مناطق به شیوه ای ابتکاری .

5-         تشکیل موسسه فرهنگی امتداد که فعالیت های خوبی را در این راه انجام داده و جای تقدیر دارد .

خوب بعد از بیان این نکات بهتر است به بررسی این نکات بپردازیم تا به اصل موضوع برسیم . اینکه فعالیتی بسیار مفیدی برای اعزام نیروهای جوان آن هم از قشر دانشجو و دانش آموز به مناطق جنگی جای تقدیر دارد و باید ادامه پیدا کند ولی اولین آسیب شناسی را از اینجا شروع می کنم . اما متاسفانه تنها در این سالها هیچ کنترلی روی کاروانها در مسیر حرکت ندارند . آیا فکر کرده اید تا کنون که برخی از کاروانها از شروع حرکت تا زمانی که به منطقه برسند چه کار می کنند ؟ آیا جوی معنوی دارند ؟ چرا کاروانشان روحانی ندارد ؟

دید نو پیشنهادی : ببینید باید به این نکته توجه کنیم که هدف از این اردو ها این است که افرادی را که در این فاز ها نیستند تاثیر بگیرند و یا اینکه افراد معتقد ایمان و اعتقادشان قوی تر شود . حال تفکری که در حال حاضر وجود دارد می گویند . حوب همه که بچه مثبت اند پس دیگر نیاز چندانی ندارند ؟ و هیچ فکری به حال افرادی که در فاز موافق جبهه نیستند نمی کنند ! البته خرده نگیرید ولی باید قبول کرد که بسیاری از افرادی که می آیند در فاز موافق نیستند ؟! می خواهید نمونه ذکر کنم .

در همین اردوی امسال . در بین راه وقتی در مسیر مداحی پخش می شد یکی از بچه های کاروان ما اعصابش خورد شد و واسه خودش ترانه گذاشت اون هم با صدای یک خواهر !!!!

پس پیشنهاد می شود که حداقل برای هر کاروان یک روحانی از حالت طرح به عمل تبدیل شود تا بتوانیم به نتایج پیشبینی شده از قبل رسیم . چون وجود افرادی با اوصاف ذکر شده در بالا می تواند تاثیر منفی روی دیگران بگذارد و یکدفعه می بینید در راه برگشت بچه های هم فاز با جبهه هم به شیوه آنهایی عمل می کنند که نباید عمل کنند .

حضور راوی در مناطق بسیار خوب است ولی اگر تنها به ذکر خاطراتی بپردازند که قابل درک و فهم است بسیار خوب است ولی متاسفانه برخی از راویان به خاطر عدم آشنایی با علم روانشناسی به بیان جزئیان دقیق عملیاتها با تمام ظرافت های نظامی می شوند که بسیار خسته کننده است و در واقع بیان این نکات هدف اصلی این اردوها نیست .

دید نو پیشنهادی : راویان به ذکر خاطراتی بپردازند که با شهدا داشته اند بپردازند و بیان کنند که در این مناطق کدام یکی از سرداران شهید شده اند و هم  اینکه به بیان نکات اخلاقی از شهدا بپردازند .

در مورد یادمان های شهدا هیچ طرح نویی ندارم چون هر چه کنند تاثیر خود را دارد ، یعنی یکی شاید در آن حسینیه با عظمت شلمچه حال معنوی پیدا نکند ولی در حسینیه کپری چزابه حال معنوی خاصی را به دست آورد و یا برعکس . پس طرحی ندارم . یعنی به خودم در این مورد اجازه نمی دهم . چون اگر پیشنهادی بکنم باید به شهدا بدهم که بسیار سنگین ایت برای من که هیچم در مقابل آنها .

طراحی مناطق به شیوه های ابتکاری کاری بسیار بد است . چون فضای واقعی مناطق را از بین برده اند واگر فعالیتهای خود را ادامه دهند تا چند سال آینده این مناطق با آنچه که در سالهای جنگ بوده متفاوت می شود . البته دست کاری کردن این مناطق برای آسودگی زئرا مد نظر نیست . بلکه زدن خاکریزهایی که در زمان جنگ نبوده و از این دست ، دستکاری ها !

دید نو پیشنهادی : طرحی که بنیاد حفظ دارد ، ثبت مناطق جنگی به عنوان موزه های جنگ است ولی خواهشی که من دارم این است . اگر واقعا قصد این کار را دارید اجازه دهید این مناطق به همان سبک خودش باقی بماند و موزه ، موزه واقعی باشد یعنی آنچه که در همان دوران بوده را به همان سبک باقی بگذارند و اگر در حال تخریب است آن را ترمیم کنند .به عنوان نمونه می توان به پادگان دو کوهه اشاره کرد که یکسری از بهترین نمونهه ای جنگ که همان دیوار نوشته های پادگان بوده را از بین برده اند . حالا برای این نمونه می توان گفت که میشد که این دیوار نوشته ها و نقاشی های دیواری را ترمیم کنند .

کاری که خوب بوده و می توان از آن تقدیر کرد راه اندازی موسسه امتداد بود که می توان گفت تنها کار فرهنگی را همین موسسه انجام می دهد . کار خوبی هم که امسال انجام دادند و آماده کردن سی دی هایی با عنوان پلاک بوده که مطالب جالبی را در آن گنجانده بودند . البته این نکته را هم اگر یادآور شوم بد نیست . تا قبل از رسیدن این سی دی ها به دست کاروان ها هیچ عکسی از این مناطق عملیاتی که کاروانها بازدید می کردند در اینترنت وجود نداشت و تنها جایی که می توانستید عکسی از این مناطق ببینید در وبلاگ بنده بود . ولی در کل کار این موسسه خوب است و می توان از آن تقدیر کرد .

طرح پیشنهادی : آنچه که تا کنون گفته شد گزارشی از فعالیتهای کل سازمانها و نهادها برای برپایی کاروانهای راهین نور بود و امیدواریم که ادامه پیدا کند . اما من یک طرح نو را به این ستاد پیشنهاد می کنم و امیدوارم که مورد توجه شان قرار گرفته و آن را انجام دهند .

ما می توانیم برای ارتباط بیشتر و ماندگار تر برای بازدید کنندگان و شهدا در هر کدام از این مناطق یک سالن با چادر آماده کنیم آن هم به نام  فیلم 5 دقیقه ای برای مثال . کار این سالن چیست ؟

می توانیم در این سالن ها فیلم هایی را از این مناطق که از زمان جنگ مانده به نمایش بگذاریم تا بازدید کنندگان لمس کنند سختی ، زجرها و لذت هایی را که رزمندگان لمس کرده بودند . بسیار هم تاثیر گذار خواهد بود و می تواند به تنهایی کاری را انجام دهد که بازدید کننده در طول 1 ساعت حضور در منطقه باید رویش انجام شود .

پیشنهاد دوم : راه اندازی یک شبکه تلویزیونی یک ماهه برای مدت یک ماه که اوج بازدید ها از مناطق است در مناطق عملیاتی . البته پیشنهاد بنده در حد یک طرح است و می تواند خود موضوعی باشد که قابل پیگیری است و می توان در موردش بررسی انجام داد . برنامه های این تلویزیون گزارش روزانه از این مناطق پخش فیلم هایی از زمان دفاع مقدس . معرفی شهدای شاخص برای شروع از استانهای مختلف .

خلاصه آنچه که تا کنون برای شما بیان شد دغدغه های بنده حقیر بود و امیدوارم که بررسی هایی که انجام دادم مورد قبول دوستان هم باشد و روی پیشنهادهای بنده هم که ارائه شد کمی بررسی انجام شود و تا حد امکان اجرایی شود . مطالبی ذکر شده در بالا هم همان طرواشات کلام رهبری است که فرمودند سال ، سال نو آوری و شکوفایی است و امیدوارم که با اجرای این طرح های نو شاهد شکوفایی هر چه بیشتر این بنامه شویم .

  RSS