برای اینکه از مطالب تهیه شده در مورد شهید خضرایی استفاده کنید ُ در بخش آرشیو موضوعی روی نام مبارک این شهید کلیک کنید .

دویست متر جلوتر از میدان امام حسین (ع) اگر دود ناشی از شلوغی ای ن شهر دراندش و شلوغ اجازه بدهد در خیابان دماوند سمت راست پادگانی به چشم می خورد که در آن سربازان و سرداران نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به امر مقدس خدمت مشغولند تا اجازه ندهند دشمان قسم خورده این اب و خاک چشم طمع بر این سرزمین پاک بیندازند . نام این پادگان به یاد ماندنی و دوست داشتنی مزین به نام یکی از فرماندهان شهید نیروی هوایی است یعنی شهید والا مقام محمود خضرایی شهیدی که در میان همه امامان علاقه ویژه ای به امام عصر (عج) داشت و همیشه به حضرت صاحب الزمان توسل می جست تا مگر کارهای خود را به رنگ خدا در آورد .

در 15 خرداد ماه سال 1326 در یکی از محله های تهران و در خانواده خضرایی که از خانواده های مذهبی و متدین بودند ، پسری متولد شد که نام او را محمود گذاشتند .

محمود دوران ابتدایی و متوسطه را در شهر تهران سپری نمود . وی بعد از اخذ دیپلم با توجه به علاقه وافری که به فراگیری علم ودانش داشت ، در کنکور سراسری شرکت نمود و در رشته مهندسی پذیرفته شد .اما به علت این که پدرش در تنگنای مالی قرار داشت نتوانست وارد دانشگاه شود . در این هنگان تصمیم گرفت که وارد دانشکده افسری نیروی هوایی شود . لذا در تاریخ هشتم ابان سال1345 وارد این دانشکده شد و در مهرماه سال 1348 با درجه ستواندومی فارغ التحصیل گردید .

از آنجایی که علاقه زیادی به پرواز داشت ، تصمیم گرفت وارد دانشکده خلبانی شود و لذا برای ورود به آن جا اقدامات مقدماتی را طی کرد ، وی پس از طی آزمایش ها و معاینات مقدماتی وارد دانشکده خلبانی نیروی هوایی شد و پس از گذراندن دوره مقدماتی پرواز در ایران ، برای فراگیری دوره پیشرفته پرواز به کشور آمریکا اعزام شد . محمود به علت این که بعد از فارغ التحصیلی از دانشکده افسری وارد دانشکده خلبانی شده بود به عنوان افسر ارشد به امریکا اعزام شد و شروع به یادگیری خلبانی در پایگاه " ریس" آمریکا نمود .

در آمریکا به خلبانان ایرانی پیشنهاد ورزش صبحگاهی را نمود تا با این کار روحیه دانشجویان ایرانی حفظ شود . همچنین برای این که بداند در کلیساها چه می گذرد ، بارها به آن جا می رفت و در مراسم آنها شرکت می کرد . تا این که از طرف کلیسا از محمود و تعدادی دیگر از دانشجویان ایرانی دعوت می شود که برای شرکت در یک گردهمایی و پاسخ به سوالات درباره دین اسلام به کلیسا بروند . در کلیسا محمود به سوالات مذهبی مسیحیان درباره دین اسلام پاسخ می دهد و حدود 25 دقیقه نیز سخنرانی مذهبی می کند . این سخنرانی چنان گیرا بود که بعد از ان تعداد زیادی از مسیحیان با سوالات متعدد به سراغ محمود می ایند و او نیز با متانت به تمام سوالات و شبهات آنها درباره دین اسلام پاسخ می دهد .

بعد از پایان دوره آموزش در سال 1351 موفق به اخذ گواهینامه خلبانی با هواپیمای "اف4" می شود و در بازگشت به ایران در پایگاه هوایی تهران مشغول به خدمت می شود . پس از مدتی به پایگاه هوایی بوشهر منتقل می شود و به دلیل توانایی بالایی که از خود نشان داد بعد از مدتی به عنوان رئیس دایره عملیات گردان شکاری این پایگاه منصوب میشود .

در حالی که چند ماهی به پیروزی انقلاب اسلامی مانده بود ، طی فرمانی از خلبان پایگاه هوایی بوشهر خواسته می شود که هواپیماهای خود را به پایگاه هوایی چابهار منتقل کنند . در آن زمان با توجه به جو حاکم بر ارتش ، کسی حق اعتراض را نداشت ولی خضرایی و شهید طالب مهر ، شجاعانه از جای بر می خیزند و با صراحت اعلام می کنند که این دستور را اجرا نمی کنند . در این حین به آنها تذکر داده می شود :

- لغو دستور می کنید و می دانید چه عواقبی را در پی خواهد داشت ؟

- ( که این دو بزرگوار پاسخ می دهند ) . ما اهداف شوم شما را از این کار می دانیم . شما می خواهید با انتقال هواپیماها به چابهار ، آنها را بر روی ناو آمریکایی ببرید . این هواپیماها اموال بیت المال است و ما اجازه چنین کاری را نخواهیم داد .

این حرکت شجاعانه باعث شد دیگر خلبانان نیز اعتراض کنند و بدین ترتیب این پروازها لغو گردید . نقش شهید خضرایی در شکل گیری انقلاب بسیار چشمگیر بود . او با شنیدن فرمان امام خمینی (ره) مبنی بر قیام طاغوت ؛ ارتش را رها کرده و به صفوف مبارزان می پیوندد . در اواخر بهمن ماه سال 1357 در حالی که چند روزی به پیروزی انقالب مانده بود ف وی در نقش رهبری گروهی از جوانان ، دست به تصرف کلانتری منطقه گرگان تهران می زند و در این کش و قوس از ناحیه دست نیز مورد اصابت گلوله قرار می گیرد . مجروح می شود . با پیروزی انقلاب او شروع به ارشاد خلبانان و نظامیان می کند و آنها را متوجه خیانت های طاغوتیان می نماید .

با شروع غائله کومله و دمکرات عازم کردستان می شود و به عنوان یکی از یاران صدیق شهید چمران مشغول به خدمت می شود . او در کنار شهید چمران به عنوان افسر کنترل کننده زمین مشغول به خدمت می شود . کار او شناسایی و کنترل آتش هواپیماها برای زدن اهداف مورد نظر بر روی زمین بود .

با شروع جنگ تحمیلی از سوی عراق ، خضرایی نیز به عنوان یکی از خلبانان با تجربه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به پایگاه هوایی همدان منتقل شد و پروازهای جنگی خود را آغاز نمود . در یکی از این پروازها هواپیمای او مورد اصابت گلوله قرار می گیرد ولی خضرایی با مهارت بالایی که در فن خلبانی داشت ، هواپیما را در حالی که یک چرخ نداشت به زمین می نشاند .

در اواخر سال 1359 نیروی هوایی تصمیم می گیرد با عملیاتی عمقی در خاک عراق در یک اقدام بی سابقه پایگاه الولید در غربی ترین نقطه عراق را بمباران کند . برای این کار باید بهترین خلبانان نیروی هوایی انتخاب می شدند . از این رو خضرایی هم به عنوان یکی از خلبانان برای انجام این عملیات انتخاب می شود . در روز موعود تمامی هواپیماها به پرواز در می آیند . خضرایی نیز هدایت یکی از فانتوم ها را بر عهده داشت . بعد از دو مرحله سوخت گیری هوایی ، فانتوم ها به پایگاه الولید می رسند . در این هنگام فانتوم ها به سه دسته تقسیم می شوند و به هر سه پایگاه الولید حملیه می کنند . خضرایی هم به خوبی ماموریت خود را انجام می دهد و به سمت تانکرهای سوخت رسان گردش میکند . در این هنگام که پدافند پایگاه ها دیوانه وار و به هدف شلیک می کردند ، ناگهان تعدادی گلوله ضد هوایی به هواپیمای خضرایی بر خورد می کند . هدایت هواپیمای آسیب دیده ان هم در شرایطی که باید نزدیکبه 500 کیلومتر مسیر را طی کند ، کاری بسیار دشوار بود ولی خضرایی مصمم بود که هواپیما را به هر قیمت به ایران برساند . بعد از سوخت گیری هوایی سوم ، به سرعت به مرزهای ایران می آید و در نهایت با رشادت و شهامت خاص هواپیما را سالم بر زمین می نشاند .

از یکی از دوستان ایشان نقل شده است که یک بار در پایگاه به صورت آماده باش بودیم که در ساعت 4 صبح صدای آزیر اضطراری شنیده شد . بلافاصله به اتفاق خضرایی به پرواز در آمدیم . بعد از ماموریت تازه هوا در حال روشن شدن بود که او گفت : موافقی نماز را همین جا بخوانیم ؟ گفتم : خیلی خوبه ، از این بهتر نمیشه ! .

گفت پس اجازه بده با رادار صحبت کنم و به سمت قبله پرواز کنیم . پس از هماهنگی با رادار ، سمت قبله را برگزیدیم ، ابتدا او نمازش را خواند و آن گاه من هم نمازم را بجا آوردم . پس از ادای نماز ، او با صدای گیریایش با خدای خود مشغول مناجات شد و آن گونه ملتمسانه سخن می گفت که من را هم تحت تاثیر قرار داد .

این نماز یکی از نماز های منحصر به فردی بود که هرگز آن را فراموش نمی کنم. چقدر دل انگیز و زیباست خلوت با خدا در دل آسمان . گویی روحمان نیز همچون جسم پرواز می کرد و خدایی شده بود . انگار به زمین تعلق نداشتیم و دوست داشتیم برای همیشه در اسمان پرواز کنیم .

عملیات بزرگ دیگری در نیروی هوایی با موفقیت انجام شد . در این عملیات نیز خضرایی حضوری فعال داشت ، ولی هنگام برگشتن او مورد هدف موشک زمین به هوا قرار می گیرد . وی با سختی هواپیما را تا ایران هدایت می کند و در آن جا اقدام به خروج اضطراری از هواپیما می کند که به دلیل برخورد دستش با کابین در هنگام خروج اضطراری ، دچار شکستگی دست می شود .

بعد از این ماجرا اوبه همراه تعدادی از خلبانان نیروی هوایی برای تجدید میثاق و بیعت و دیدن حضرت امام (ره) به جماران می روند . در بیت امام (ره) ، او چون دچار شکستگی دست شده بود ، دست آسیب دیده را ه گردن آویزان کرده بود .

حضرت امام (ره) رو به او می کند و می فرماید :

- فرزندم چی شده ؟ دستت چی شده ؟

- خضرایی در پاسخ عرض میکند : هواپیمایم مورد اصابت قرار گرفته و سقوط کرده ام .

- حضرت امام تاملی می کنند . می فرمایند : فرزندم تو سقوط نکردی ، تو صعود می کنی !

چند روزی از این دیدار نگذشته بود که بنی صدر ( رئیس جمهور مخلوع ایران ) مخفیانه از ایران فرار کرد . غوغایی به پا شده بود و از هر سو موج انتقادات به سمت شهید فکوری سرازیر شده بود که البته تمام این اتهامات واهی بود . به هر حال شهید فکوری به خاطر این ماجرا از سمت خود استعفاء کرد و به دنبال انتخاب فرمانده جدید نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و تغییراتی که در نیرو اعمال شد ، خضرایی به درجه سرهنگ دومی ارتقاء پیدا کرد و همزمان به عنوان فرمانده پایگاه هوایی همدان نیز منصوب شد . او به مدت دو سال ، از سال 1360 تا 1362 عهده دار این مسئولیت بود .

پایگاه شکاری همدان به عنوان قطب مهمی محسوب می شد و بسیاری از مناطق غرب کشور را پوشش می داد . با حضور وی تحولاتی در این پایگاه ایجاد شد و پایگاه شکاری همدان در زمان فرماندهی او عملیات بزرگی را علیه دشمن بعثی انجام داد .

در سال 1362 خضرایی از سوی فرماندهی نیروی هوایی به سمت فرماندهی پدافند هوایی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب شد و این انتخاب به این دلیل بود که او قبل از آن که یک خلبان باشد ف یک افسر کنترل شکاری بود نیز بود و اشراف خوبی بر پدافند داشت .

در اواخر سال 1363 به سمت فرمانده مرکز آموزش های هوایی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب شد و تا زمان شهادت در همین پست خدمت می کرد .

در همین زمان تحولات بزرگ در این مرکز انجام می پذیرد و او توانست خدمات ارزنده ای را در این مرکز انجام دهد و از خود یادگاری مناسبی بر جای بگذارد .

در دو ماه آخر عمرش ، مرتبا می گفت مدت زیادی این جا نیستم و پی گیر کارها بود . مرتب به مناطق جنگی پرئاز می کرد . تا این که روز وصال می رسد .

تصمیم گرفته می شود با توجه به شروع عملیات والفجر 8 ، عده ای از یاران امام برای بازدید مناطق جنگی به اهواز بروند . قرار می شود که خضرایی هم با این جمع به اهواز برود .

صبح روز 28 بهمن ماه سال 1364 خضرایی در حال ترک منزل ، از همسرش وصیتنامه اش را طلب میکند و آخرین تغییرات را در آن اعمال میکند .

با عزیمت به فرودگاه مهرآباد تهران ، هواپیمای مسافربری به مقصد اهواز به پرواز در می اید . همه چیز به خوبی پیش می رفت که ناگهان اهواز مورد حمله هوایی قرار می گیرد و یکی از جنگنده های دشمن در استانه ظهر هواپیمای مسافربری حامل آنها را در آسمان شهر اهواز هدف قرار می دهد و تمامی نفرات حاضر در هواپیما شهید می شوند و به ملکوت اعلی می پیوندند .

در این پرواز سرهنگ محمود خضرایی به همراه آیت الله محلاتی و تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی و قضات دیوان عالی کشور شهید می شوند . هنگامی که پیکر مطهر او را پیدا کرده و آن را مشاهده می کنند ف می بینند که در یک دست تسبیح و در لابه لای انگشتان دست دیگرش ورقهای قرآن بوده است . شهید خضرایی به آرزوی خود رسیه بود . او بارها می گفت :

- من دوست ندارم که بر روی زمین بمیرم ، دوست دارم تا در آن بالا بمیرم .

و حقیقتا که چه خوب شهید شد و چقدر زیبا به آرزوی خود رسید ، درآن بالاها در حال راز و نیاز با خدای خود به این مقام عالی نائل آمد .

  RSS